بيت سيد المرسلين ) بعد از ذكر حديث بطرق متعدد كلامى ايراد نموده كه مفاد و ترجمهء آن اينست : و بايد دانست كه اين حديث صحيح است و داراى طرق عديده است ، و آنكس كه در صحت آن سخنى دارد خطا نموده ! ، زيرا حديث مزبور را جمعى از علماء حديث مانند ترمذى و نسائى ، با دقت در طريق روايت نموده‌اند ، و جمعى از صحابه در ايّام خلافت على عليه السّلام آن را براى آن جناب شهادت داده‌اند سپس حديث مناشده و گيرا شدن نفرين ( حضرت على عليه السّلام ) را ذكر نموده ! 43 - حافظ معاصر ، شهاب الدين ، ابو الفيض ، احمد بن محمّد بن صديق حضرمى در كتاب خود « تشنيف الاذان » ص 77 گويد : و اما حديث : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » ، اين حديث از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله بتواتر رسيده است ، از روايت قريب شصت نفر ، اگر اسنادهاى همه آنها را بياوريم بسيار طولانى خواهد بود ! ولى از نظر تمام نمودن فايده بذكر آنها كه با دقت در طريق آن را روايت نموده‌اند اشاره مينمائيم ، و هر كس بخواهد بر طرق و اسنادهاى اين روايت وقوف يابد به كتاب ما در متواتر رجوع نمايد ، اينك ميگوئيم : حديث مزبور را احمد در مسند خود ، و ابن ابى عاصم در « السنّه » از على عليه السّلام و سيزده تن از صحابه روايت نموده‌اند ، و نسائى در « خصايص » از على و ده و اند نفر مرد ، و طحاوى در « مشكل الآثار » و بزار در « مسند » ، و ابن عساكر و كسان ديگر آن را آورده‌اند ، و ابن راهويه در « مسند » و ابن جرير در « تهذيب الآثار » و ابن ابى عاصم در « السنّه » و طحاوى در « مشكل الآثار » و محاملى در « امالى » و ابن عقده و خطيب از حديث ابن عباس روايت نموده‌اند ، و احمد و نسائى در « الكبرى » و « خصايص » و ابن ماجه و حسن بن سفيان و دولابى در « الكنى » و ابن عساكر در « التاريخ » از حديث براء بن عازب روايت نموده‌اند ، و احمد و ترمذى و نسائى در « الكبرى » و ابن حبّان در « صحيح » و بزار و دولابى در « الكنى » و طبرانى و حاكم و محدثين ديگر از زيد بن ارقم روايت نموده‌اند ، و احمد و نسائى در « الكبرى » و « خصايص » و سمّويه در « فوائد » خود و عثمان بن